Wanneer ik over een landschap spreek denk ik b.v. aan heidevelden we noemen dit een heidelandschap, de duinen langs de zee een duinlandschap. Zo kennen we ook het rivierenlandschap, weidelandschap enz.Een geheel ander landschap

zien we in ons dorp Sprang-Capelle. Kenmerkend zijn de vele smalle percelen van elkaar gescheiden door even zoveel sloten met vaak oranjebruin water. Langs deze sloten groeien veel bomen, voornamelijk zwarte els de zogenaamde elzenheggen of elzenhagen. Dit landschap noemen we het slagenlandschap.

edu nietiederlandschap

Om iets te begrijpen over het ontstaan van dit landschap gaan we in de geschiedenis terug tot de eerste bewoners zich hier stigden. Het waren ‘woeste gronden’ die ze eerst moesten ontginnen om hier bruikbare gronden van te maken. Nieuw land waar ze konden zaaien en oogsten en in hun levensonderhoud voorzien. Je kunt ook spreken van woeste gronden in cultuur brengen. Dit begon omstreeks 1300, dus al 700 jaar geleden. Graaf Willem III verdiende niets aan deze enorme moerassen en onbegaanbare velden. Deze zogenaamde wildernis wilde hij laten ontginnen tot bruikbaar land.Later zou dit ook voor hem geld opbrengen. In die dagen betaalden de mensen vaak met een deel van de opbrengst van het land aan hun landheer. Ook wij betalen belasting aan onze overheid, maar niet meer in natura. Opdracht: In Nederland kennen wij geen woeste gronden meer. Het is een beetje te vergelijken met de Oostvaardersplassen in Zuidelijk Flevoland, de Weerribben in Overijssel en wat dichter bij huis, de Biesbosch. Breng eens een bezoek aan één van deze gebieden.