De hele week was het warm en zonnig maar voor zaterdag werden er buien voorspeld. Het zal toch niet waar zijn… juist nu er een mooie tocht naar de Kinderdijkse molens is gepland. We worden verwacht in het bezoekerscentrum het Wisboomgemaal. Dit is een monument uit 1868 dat gebouwd is als stoomgemaal en in 1924 omgebouwd tot elektrisch pompgemaal. Tussen de twee indrukwekkende ‘reuzenslakkenhuizen’ die de Alblasserwaard droog hielden, worden we verwelkomd door een vrolijke, charmante gastvrouw. De ‘koffie met… ‘ staat al op ons te wachten. Dan gaat ze vertellen…. levendig en boeiend .
Hoe de negentien molens van Kinderdijk symbool staan voor de wijze waarop Nederland met het water omgaat. Het land dat werd geteisterd door overstromingen en verzakking werd eeuwenlang door de molens droog gehouden en bewoonbaar gemaakt.
Ze vertelt; hoe Floris V al in 1277 een hoogheemraadschap oprichtte en een dijk liet aanleggen rond dit gebied, met sluizen in de Giessen en de Alblas.
Ze vertelt; hoe men 100 jaar later op handen en knieën, met schep en kruiwagen twee kanalen, van zo’n 20 km. door de Alblasserwaard naar Kinderdijk heeft gegraven om het vele water te kunnen lozen in de Lek.
Ze vertelt; hoe in de eeuwen daarna ook deze kanalen het stijgende water niet meer aankonden, want door inklinking werd de bodem van de polders steeds lager. Veengrond kan hierdoor wel een meter per eeuw dalen.
Ze vertelt; hoe begin 1700 de waterschappen moeten gaan samenwerken om deze problemen aan te kunnen. Twee waterschappen worden gevormd: Overwaard en Nederwaard. Dan volgt een grote stap. Er worden boezemmolens gebouwd. Zestien in getal. Deze molens kunnen trapsgewijs het water oppompen naar een hoger gelegen boezem en van daaruit naar een nog hoger gelegen reservoir. En bij een lage waterstand in de rivier kan het water de Lek instromen.
En deze molens gaan we per boot bekijken.

overige 02

Het is interessant om vanaf het water de vele molens van zo dichtbij te kunnen bekijken. We doen ons best om de informatie die we in het Wisboomgemaal hebben opgedaan, te gebruiken bij alles wat we zien. Na de boottocht bezoeken we een molen die bij voldoende wind nog dagelijks draait. We zien hoe de molenaarsfamilie hierin geleefd heeft. Dicht opeengepakt. Bedsteden, beneden en boven een woonkamertje en ruimtes waarin werd gekookt, genaaid, ingemaakt, gespeeld…. alles was nog zoals het vroeger werd bewoond.
De molenaar gaf antwoord op alle vragen. Leuk om te onthouden is de taal van de wieken. Staan de wieken als een letter X dan betekent dat een lange ruststand, enkele weken. Staan ze als een plusteken dan is dat een korte rust. Staan de wieken op elf uur dan vertellen zij over een geboorte en staan ze op één uur dan is er rouw bij een familie. Ook deze zaterdag vertelden de wieken dat er iemand overleden was.
We begrijpen dat stoomgemalen en daarna elektrische gemalen de taken van de molens hebben overgenomen, maar de bewondering om deze eeuwenoude gemalen wordt er niet minder om.
En de regen…….????. Dat enkele buitje heeft ons niet kunnen hinderen.