Piet, ik denk dat de meeste leden van onze heemkundevereniging jou wel kennen. Dat beaamt Piet of misschien ook nog van de Rabobank.
Ik weet dat je opgegroeid bent in Besoyen. Dat klopt, daar ging in naar de lagere school, daarna naar het Willem van Oranje College. Hierna ging ik werken bij een accountantskantoor en in militaire dienst. Daar kwam ik bij het tamboerkorps.
Hoe kwam je daar zo terecht?
Nou, aan de gymnastiekvereniging in Besoyen was ook een drumband verbonden; hier was ik als manneke vanaf een jaar of 8 tamboer. Uit het peloton waar ik aan verbonden was werden muzikanten uitgezocht. Ik heb me toen ook maar opgegeven, hoewel ik geen noot kon lezen. Ondanks het feit dat ik niet op de lijst stond, mocht ik wel een mars voorspelen. De In gesprek met Piet Pruijssers instructeur vroeg zich af hoe ik die mars kende. Toen bleek dat hij sergeant Gerritsen van de drumband kende, werd ik toegelaten.
Wat is je binding met Sprang-Capelle?
Ik heb op de Eikendijk op de padvinderij van Jan de Rooij gezeten en ook nog gevoetbald bij SSC. Na mijn diensttijd ben ik in 1971 gaan werken bij de Raiffeisenbank in Sprang-Capelle, ’s morgens in de Oudestraat in het pand van Jan Haverhals en ’s middags in de Heistraat. Hier gewerkt tot 1990. Hierdoor ben ik erg betrokken geraakt bij Sprang-Capelle en heb ik veel mensen leren kennen.
En je vrouw Gerdy?
Zij komt uit Brakel. Wij hebben elkaar leren kennen tijdens een vakantie in Driebergen, waar ook veel jongeren uit Sprang-Capelle kwamen. Na ons trouwen zijn we gaan wonen in Waalwijk in een pand van de bank. Na de fusie van de bank zijn we gaan wonen in Raamsdonksveer en daarna nog op diverse plaatsen. In 1996 zijn we verhuisd naar Zuid-Beveland en daar ben ik directeur geworden om de fusie te begeleiden. Een prachtige omgeving, heel veel gefietst daar. 

Toch ben je in weer naar Sprang-Capelle gekomen.
Klopt, we hebben vier kinderen gekregen die zijn in Brabant geboren zijn, en we hebben negen kleinkinderen. De afstanden om ze te bezoeken werden te groot. In 2008 zijn we weer in Sprang-Capelle komen wonen en ben ik gaan werken in Altena.
Hoe ben je verbonden geraakt met onze vereniging?
In 2009 gaf Gerrit Haverhals een lezing over de Raboban; dat had natuurlijk mijn interesse en toen ben ik lid geworden. In 2012 ben ik met pensioen gegaan. Ad van der Sanden, bestuurslid, kwam een keertje op de koffie en maakte me enthousiast. In mei 2014 ben ik voorzitter geworden van de heemkundevereniging tot april 2022. Ook ben ik lid van de programmacommissie en zit in de redactie van Het Kostersluik.
Maar Piet je hebt toch ook nog boeken geschreven?
In 2020 werd gevierd dat Nederland 75 jaar bevrijd was. Dat zou uitgebreid gevierd worden. Dit kon, gezien corona, niet doorgaan. Machiel Nieuwenhuizen had veel informatie verzameld over oorlogsslachtoffers in Sprang-Capelle. Hij vroeg me of ik de verhalen op papier wilde zetten. Die werden opgenomen in het boek ‘Zoveel Verhalen’ over de oorlogsslachtoffers in de gemeente Waalwijk.
En het boek ‘Joodse onderduikers en moedige mensen in Sprang-Capelle’?
Dat is ontstaan omdat ds. G. v.d. Linden toentertijd dominee van de gemeente Waalwijk vroeg naar informatie over enkele joodse onderduikers in Sprang-Capelle en die hadden we niet. Omdat ik mij als voorzitter daarvoor schaamde, ben ik daar ingedoken. Met een prachtig document als resultaat.
Je hebt ook het nieuw pand ‘Ons Heem’ mee gekocht toch?
Klopt, en ook bij de verkoop van het oude pand was ik betrokken. Ik weet dat je ook nog lezingen geeft en nauw betrokken bent bij rondleidingen in Kamp Vught. Hier ben ik mee begonnen toen ik met pensioen ging. Ik leid o.a. kinderen van scholen rond. Zij zijn nu meer betrokken dan 10 jaar geleden nu er zoveel onrust is op de wereld, en ze zijn meestal goed voorbereid. We hebben nog veel meer besproken Piet, maar ik heb helaas te weinig ruimte om het weer te geven.
Piet zijn persoonlijke drive is: Als je een mooie samenleving wilt, dan moet je er ook je bijdrage aan leveren als er een beroep op je wordt gedaan (dat is dikwijls nog leuk en interessant ook) en in de huidige polariserende wereld wil ik de Bijbelse boodschap voor ogen houden: ”Probeer, voor zover het van u afhangt, met iedereen in vrede te leven.” (Romeinen 12:18)

Marja de Bie